VOV4.Êđê - Grăp thu\n, hla\k du\m gưl adiê hjan ako\ yan mphu\n êluh, mnuih [uôn sang M’Nông lo\ bi mtluk mtlak mko\ mjing klei ngă yang kơ [a\ng jang [uôn, ho\ng klei ]ang hmang jăk êa hl^m hjan djo\ boh mnga, c\ang hmang kơ yang ang^n, yang klei rua\ dua\m amâo mâo bi rai nga\ jhat ôh kơ mnuih hlăm [uôn.

       Ho\ng ênai iu\ hmư\ kwang kmrơ\ng dliê, sa mta iu\ nga\ mkra ho\ng lu\ c\uh  dla\ng mse\ si ki pah ana\n, mduôn [uôn iêo [uôn sang mpra\p kơ klei nga\ yang. Mnuih hluê nga\ klei bhia\n nga\ yang jing mduôn [uôn K’Măng. Mduôn anei ma\ êrah u\n mtlai ho\ng êa kpiê, kha\t 3 po\k điêt êrah u\n leh tu\k c\u\t hla\m sa giê  knuêh, ba c\u\t kơ djiêu c\eh kpiê leh ana\n nga\ yang yơh, kwưh akâo kơ yang adiê ba êa hl^m hjan hriê bi ja\k, buh pla bi djo\ boh mnga, brei klei yâo m’ak trei mđao kơ anak c\ô hla\m [uôn sang. “ Klei nga\ yang iêo phung yang adiê hriê pô iêo leh, leh kơ ana\n mta\ mta\n kơ klei dôk dơ\ng [ơ\ng hua\, duh [ơ\ng si nga\, leh ana\n brei mnuih [uôn sang hla\m kr^ng wa\l c\ia\ng bi thâo hgu\m mguôp, tui hria\m hluê nga\ mơ\ng du\m phung thâo mbrua\, [uah a\l kơ du\m brua\ nga\ soh amâo mâo djo\.”

Du\m mnơ\ng myơr ba nga\ yang kơ [a\ng jang [uôn mâo braih ko#, ha\t dju\p, kyua mơ\ng gra\p boh sang đru bi mguôp. Sa po\k hla êha\ng tak leh c\ur, sa po\k boh mnang, 3 klo\ [ê` đio\ đu\ng ho\ng hla mtei, 3 boh mtei mtah tu\k ksa\, 3 klo\ hbei tao tu\k ksa\, 3 kdrêc\ kbâo gra\p kdrêc\ mâo 3 atu\t, 4 [e\ pui dia\n mmuôn ho\ng hl^n c\ut dưm ti ako\ 4 kdrêc\ giê nga\ gơ\ng, sa c\eh kpiê. Bohnik, klei bhia\n nga\ yang kơ [a\ng jang [uôn amâo mâo dưi k[ah ôh sa klo\ pui hdăng din ho\ng hmlei kpaih, mâo mduôn [uôn dui` ma\ hla\m  kpur  ho\ng kngan điâo; sa rup  êmông, mla êman krah mjing mb^t ho\ng msan êmeh dưm dai [o# kơ nah êngao [a\ng jang [uôn. Nguyễn Thị Nga, knua\ druh Anôk brua\ dshar kreh c\ar Daknông mblang snei:“ Hla\m klei m^n hd^p đa\o kơ yang adiê mơ\ng mnuih M’Nông, sna\n du\m drei êmông, êman leh ana\n êmeh jing du\m mnơ\ng bi hmô êdah kơ ai ktang. Mnuih M’Nông bi mpu\ kyua ana\n nga\ jing mnơ\ng bi hmô mdah hla\m klei nga\ yang kơ [a\ng jang [uôn. Di`u yua  rup bi hmô mdah ana\n ba dưm ti mbah [a\ng jang c\ia\ng kơ jih jang mta ksơ\k mtâo amâo dah yang klei rua\ dua\m [uh sra\ng hu\i đue# he\, amâo jho\ng hriê nga\ bi ru\ng kơ [uôn sang ôh. Klo\ pui hdăng din ho\ng hmlei kpaih nga\ kpin pia jing Saôn. Saôn dưi dla\ng jing yang bi mje\ êrô plah wah anak mnuih ho\ng yang adiê, dja\ ba mnơ\ng nga\ yang mơ\ng anak mnuih myơr kơ phung yang adiê leh ana\n c\ang hmang phung yang adiê ba brei klei h’^t ênang, trei mđao yâo m’ak đ^ kyar kơ jih [uôn sang.”

Leh hluê nga\ klei bhia\n nga\ yang ti mabh [a\ng jang, mnuih M’Nông lui jih du\m mnơ\ng nga\ yang ba  myơr ti ana\n. Mduôn [uôn K’Măng lac\ snei:“ Mnơ\ng [ơ\ng ba nga\ yang pô hlo\ng lui kơ êngao ana\n yơh, brei kơ yang adiê gơ\ dja\ ba. Bi kơ sang  mâo leh mnơ\ng [ơ\ng, mâo dja\p c\^m pioh drông tuê ti sang leh. Mnơ\ng ana\n jing mnơ\ng pô nga\ yang ba myơr kơ yang adiê, ana\n pô amâo dưi [ơ\ng ôh.”

Leh nga\ yang kơ [a\ng jang [uôn, mduôn [uôn leh ana\n du\m pô go\ êsei ma\ kpiê mtlaih ho\ng êrah u\n dja\ ba w^t kơ sang pioh nga\ yang kơ yang ra\ng kriê sang, yang boh tâo kan, yang răng kriê mbah [a\ng bha\, yang hjiê mdiê, akâo kơ phung yang răng mgang kơ anak c\ô, amâo brei phung yang jhat hriê mu\t hla\m sang nga\ bi ru\ng jhat kơ mnuih hla\m go\ êsei. Hluê si amai Nguyễn Thị Nga, knua\ druh Anôk brua\ Dhar kreh c\ar Daknông, di`u ma\ êrah mnơ\ng nga\ yang ba myơr kơ yang adiê mtlai mb^t ho\ng kpiê pioh  suôt mđue# jih du\m klei ju jhat, ksơ\k mtâo:“ Mtlai kpiê ho\ng ểah u\n pioh ba mmia kơ c\uôr sang, mmia kơ du\m mnơ\ng hla\m sang mse\ si c\eh, kpur, amâo dah du\m mta mnơ\ng yua hla\m sang ho\ng hdra\ k`a\m jing c\ia\ng kơ phung yang jhat [ai, ksơ\k mtâo amâo mâo jho\ng hriê mu\t hla\m sang nga\ bi ru\ng ra\ng ôh.”

Mduôn [uôn lo\ dơ\ng nga\ yang  h’êc\ hmưi klei suaih pral kơ jih jang mnuih c\ia\ng h’êc\ hmưi kơ tuê êgar hriê mơ\ng kbưi leh ana\n du\m go\ sang hla\m [uôn bi suaih pral, yâo m’ak nanao. Ho\ng klei m^n “ Tuê mu\t kơ [uôn mse\ si anak mu\t hla\m tian”, mnuih M’Nông amâo mâo bi kah êkei mniê, mdro\ng [un, klei đa\o, s^t tuê hriê kơ [uôn sna\n mnuih [uôn sang drông c\hưn yơh. Du\m boh kông ho\ng êa kông buh ti kngan, kyua mơ\ng pô nga\ yang brei kơ mnuih [uôn sang. Amai Nguyễn Thị Nga lac\: du\m boh kông anei dưi nga\ yang leh kyua ana\n jing mse\ si myang  yuôm sna\k:

“ Pa\t c\ia\ng jih du\m kna\m m’ak mơ\ng mnuih M’Nông mâo s’a\i klei bi buh kông h’êc\ hmưi klei suaih pral anei. Ho\ng digơ\ kông anei jing yuôm êdi. Mnuih dưi mâo bi buh kông anei sra\ng mâo pô nga\ yang kwưh akâo amâo mâo klei rua\ dua\m, tuôm ho\ng lu klei myun mdah hla\m klei hd^p.”

Mjưh rue# klei nga\ yang, jih du\m êkei êdam mniê êra hla\m [uôn bi kdo\ mmui` ho\ng ênai c\ing hmư\ kdrưh k’a\m êdimi, [ia\ ka\n êdu lei klei bi mtluk mtlak m’ak m`ai. Dja\p mnuih bi blu\ tlao m’ak m`ai ho\ng klei đa\o knang kơ sa yan buh pla djo\ boh nga, sa thu\n trei mdâo yâo m’ak.

                        H’Nga pô c\ih hlo\ng ra\k.